التهاب تاندونهای شانه Shoulder Tendinitis

التهاب تاندون (تاندونیت) عبارت است از ضایعه خفیف در تاندون به صورت پارگی های میکروسکوپیک که همراه با آن یک روند التهابی خفیف مزمن هم وجود دارد. یک کش 3 سانتی را در نظر بگیرید که از چندین کش کوچک تشکیل شده است، حال در اثر یک کشش ناگهانی و یا کشیده شدن های تدریجی و مداوم، چند تا از کش های زیر آن پاره می شود بدون آنکه بافت اصلی کش از هم جدا شده باشد. در تاندونیت نیز دقیقاً همین اتفاق می افتد. 

تاندونیت ها ماهیت دژنراتیو (تخریبی) دارند و در بیشتر موارد اگر روند پاتولوژیک آن ادامه یابد، می تواند منجر به پارگی های ناقص یا کامل تاندون شود. ترکیبی از استرس های مکانیکی موجب تخریب بافتی شده که تغییرات ایسکمیک در تاندون ایجاد می کند و با رسوب کلسیم در آینده مستعد التهاب موضعی می شود. 

شیوع:
تاندونیت های ناحیه شانه بسیار شایع می باشند و در مردان و زنان و در دو گروه جوانان و افراد مسن دیده می شود. شایع ترین آنها تاندونیت سوپرااسپایناتوس و بای سپس، ساب اسکاپولاریس و ترس مینور است. 

علل تاندونیت:
• ضربه مستقیم
• انجام فعالیت ورزشی خاص در جوانان مانند تنیس، والیبال، بسکتبال و.... فعالیت

هایی که با بالا بردن تکراری شانه همراه است
• افتادگی شانه ها
• کایفوزیس
• پیری: در افراد مسن به علت تغذیه خونی ناکافی در محل چسبندگی تاندون به تدریج سلول ها نکروز شده و به علت آزاد شدن آنزیم های تحریک کننده و بافت مرده که به عنوان یک جسم خارجی عمل می کند، روند التهابی شکل می گیرد. بدن به عنوان عکس العمل در برابر این بافت مرده، بافت اسکار یا نقاط کلسیفیه را تشکیل می دهد. این نقاط در عکس رادیوگرافی دیده می شوند.
تاندونیت های تخریبی معمولاً تمایل به پیشرفت داشته و کمتر خود به خود بهبودی پیدا می کنند. 

علائم بالینی:
• مکان درد در قسمت خارجی بازو می باشد که به ناحیه زیر آرنج هم انتشار می یابد.
• ماهیت درد تیر کشنده و در فعالیت های مختلف مثل پوشیدن لباس (باز کردن و بالا بردن بازو) احساس می شود.
• شروع درد تدریجی و بدون سابقه ضربه است. حساسیت نسبت به لمس در محل چسبندگی تاندون وجود دارد.
• حرکات بازو کامل است ولی در انتهای دامنه حرکتی درد وجود دارد. 

عوارض تاندونیت:
• پارگی ماکروسکوپیک تاندون
• التهاب بورس شانه
• شانه منجمد 

ضایعات حاد و مزمن
اینکه یک ضایعه در مرحله حاد یا مزمن قرار دارد، جهت تعیین نوع درمان بسیار مهم است زیرا درمانهای مرحله حاد با مزمن بسیار متفاوت است. 

مرحله حاد با علائم زیر مشخص می شود:
• درد نسبتاً دائمی
• بیمار در شب مشکل خوابیدن دارد
• ممکن است درجه حرارت پوست به طور قابل ملاحظه ای در محل ضایعه افزایش یافته باشد

• درد به صورت انتشاری است
• محدودیت حرکتی وجود دارد 

مرحله مزمن با علائم زیر مشخص می شود:
• درد با یک سری از فعالیت ها افزایش و با استراحت کاهش می یابد
• بیمار در شب مشکل خوابیدن دارد ( فقط در مفصل شانه و ران در هر دو مرحله حاد و مزمن بیمار مشکل خوابیدن دارد در بقیه موارد فقط در مرحله حاد مشکل خوابیدن وجود دارد)
• افزایش درجه حرارت در محل ضایعه وجود ندارد
• درد به صورت موضعی است
• ممکن است محدودیت حرکتی وجود داشته باشد
اگر بیمار از هر مرحله چند علامت را داشته باشد، در مرحله تحت حاد است. 

درمان غیر جراحی: 

الف) درمان شرایط حاد:
• ماساژ یخ (کیسه یخ هر دو ساعت یک بار)
• استراحت در وضعیتی که شانه 45 درجه از پهلو باز باشد تا جریان خون به ساختارهای مفصلی افزایش یابد.
• ماساژ فریکشن عرضی آرام
• استفاده از داروهای التهابی غیر استروئیدی
• تمرین درمانی 

ب) درمان شرایط مزمن:
• مدالیته های گرمایی
• تزریق استروئید
• اولتراسوند تراپی
• ماساژ فریکشن عرضی عمقی
• گرما قبل و سرما بعد از فعالیت ورزشی
• آموزش بیمار به منظور پیشگیری از عود مجدد
• تمرین درمانی 

درمان جراحی:
در صورتی که درمان غیر جراحی نتیجه بخش نبود و درد ادامه داشت یا کلسیفیه

تاندونها افزایش یافت و یا پارگی کامل تاندون اتفاق افتاد درمان جراحی صورت می گیرد. اهداف جراحی افزایش فضای مفصلی و برداشتن ساختارهای استخوانی متجاوز است

اگه متخصص هستی کلیک کن
• صفحه نخست
• پست الکترونیک
• آرشيو
• درباره من
• دوستان
• <%ExtraPageTitle%>

• ار اس اس
• ار اس اس در مای یاهو
• ار اس اس در مای گوگل